اعتراض پناهجویان افغانستانی مقیم اندونیزیا؛ کوتاهی ها در مورد وضعیت پناهجویان تا کنون باعث خودکشی ۱۴ جوان شده است

هفته نامه نویدنو: شماری زیاد از پناهجویان افغانستانی به روز ۱۵ نوامبر سال ۲۰۲۱ در مقابل دفتر کمسیار عالی ملل متحد در امور پناهندگان(UNHCR ) دست به تظاهرات اعتراضات دوامدار زدند، همچنان گفته اند تظاهرات مسالمت آميز و تحصن شان ادامه دارد. پناهجویان معترض طی اعلامیه ‌ای خواهان اسکان مجدد به کشور سوم شده می گویند کمیساریای عالی ملل متحد برای مهیا سازی یکی از سه راه حل دایمی بوجود آمده است:
‏‎- مساعد ساختن زمینه برگشت داوطلبانه به کشور اصلی.
‏‎- مساعد ساختن ادغام پناهجو کشور میزبان و
‏‎و اسکان مجدد به کشور سوم (مقصد).
در این اعلامیه آمده است، چون گزینه اول برای پناهجویان و پناهندگان افغانستان امکان پذیر نیستند پس تنها راه حل باقی مانده اسکان مجدد به کشور سوم است.
‏‎این پناهندگان معترض می گویند امروز ما آمده ایم که یک بار دیگر از سازمانها و نهادهای مسوول در قبال پناهندگان و پناهجویان بخواهیم که بیشتر ازین در وظایف انسانی شان کوتاهی ننموده و باعث بیماری و مرگ تدریجی بیشتر مان نشوند.
در اعلامیه همچنین آمده است که طبق قوانین کمیساریای عالی ملل متحد یک پناهجو بعد از نام نویسی و ثبت دفتر این سازمان باید از ۲ الی۲۴ماه مصاحبه شده، وضعیت پناهندگی شان مشخص گردد، اما پناهجویان معترض می گویند در اینجا پناهندگانی هستند که سه برابر مدت معينه منتظر مصاحبه است که هیچ خبری از سازمان مسوول در قبال پناهندگی شان دریافت نکرده اند.
معترضین با ابراز نگرانی از عدم رعایت قوانین مهاجرت از سوی سازمان ملل می گویند مطابق با ماده های کنواسیون بین المللی مهاجرت که باید بعد از ۳۶ ماه قوانین محدود کننده برداشته شود و حقوقی اساسی پناهنده داده شود که
‏‎در زمینه نیز کوتاه‌هی صورت گرفته.
‏‎به گفته این پناهندگان کوتاهی ها در مورد وضعیت پناهجویی و پناهندگان باعث شده اکثریت پناهجویان و پناهندگان به بیماریهای روحی، روانی و جسمی مبتلا شوند که نتیجه اش تا حالا خودکشی ۱۴ جوان بوده است.
‏‎یک تن از این پناهجویان به نویدنو می گوید اکثریت دیگر پناهجویان هم از بیماریهای گوناگون جسمی و روحی در اینجا رنج میبرند. وی
‏‎سازمانهای مسوول و مدافعان حقوق بشر جدا تقاضامند است تا بیشتر ازین در زمینه سرنوشت صدها تن پناهجو غفلت ننموده و به این تراژدی تلخ پایان بدهند.
‏‎پناهندگان معترض می گویند اگر سازمان مسوول یافتن راه حل را در خود نمی بينند، ما از ایشان تقاضا میکنیم که جرات اعتراف به ناکامی را به خود داده و اعلام کند که نمی توانند کاری بکند و نیازی به ادامه این بازیهای نا منصفانه با سرنوشت جمعی ما نیست.
پناهجویان معترض تاکید می کنند تا وقتی به نتیجه مطلوب نرسیده اند و کمسیار عالی ملل متحد در امور پناهندگان پاسخ روشن نداده است، به تظاهرات و تحصن شان ادامه خواهند داد.
معترضین تاکید می کنند مقصد از این اعتراضات رسیدگی به پرونده پناهجویان است که نزدیک به یک دهه می‌شود در بدترین شرایط و بلاتکلیفی بسر می برند و منتظر اسکان مجدد به کشور سوم توسط سازمان (UNHCR وIOM ) هستند.
‏بی توجهی سازمان ملل و کشور های مهاجر پذیر به سرنوشت مبهم پناهجویان افغان در اندونیزیا نهایت نا منصفانه گفته شده است. شماری از آنان به نویدنو می گوید وضعیت خانواده های خیلی های ما در افغانستان پس از سقوط حکومت بدست طالبان بشدت آسیب دیده اند، این وضعیت نیز روی فشار روانی و روحی ما که در اینجا به بی سرنوشتی بسر می بریم افزوده است.