دوباره امارت و دوباره معضل زنان در کشور و منطقه داغ است

راضیه شاران

هفته نامه نویدنو: با گذشت بیست سال از حضور پررنگ زنان در کابینه حکومت جمهوری اسلامی افغانستان، اینک با آمدن طالبان در افغانستان و سقوط نظام جمهوری، حضور زنان در حکومت و ادارات دولتی به صفر رسیده اند.

 زنان افغانستان نگران از دست دادن  دست آوردها  و تلاش های ۲۰ ساله شان اند.

زنان با ایجاد حرکت های اعتراضی می گویند که با خون شان درخت آزادی را آبیاری نمودند تا به این مرحله از آگاهی رسیده اند. خانم های معترض می گویند که گروهای مختلفی در نظام های گوناگون به ویژه طالبان از اینان قربانی های فراوانی(ترورهای هدفمند، سنگسارهای وحشتناک، دادگاه های صحرایی، تیزاب پاشی ها، سربریدن ها، بسته کردن دروازه های مکاتب، آتش زدن مکاتب، محرومیت و…) گرفتند.

این زنان در ولایات مختلف با راه اندازی راهپیمایی ها، خواستار حق و حفظ دستاورد هایشان از حکومت طالبان شدند و می گویند که به هیچ عنوان اجازه تلف شدن حقوق شان را نداده و برای حفظ دستاورد و حقوق شان ایستادگی خواهند نمود.

این راهپیمایی ها در چندین مورد  در کابل و ولایات به خشونت انجامید و زنان زیادی نیز مورد لت و کوپ قرار گرفتند که این کار واکنش های ملی و بین المللی زیادی را در پی داشت.

بر علاوه عدم حضور زنان در کابینه دولت طالبان، درین روزها ما شاهد نقص حقوق زنان و حقوق بشر از طرف گروه طالبان هستیم. با گذشت هر روز چهره طالبان در برابر زنان خشن تر و تند تر می‌شوند. آزادی بیان، فعالیت های فرهنگی و اجتماعی از زنان گرفته شده و زنان بحیث انسان های منجمد و غیر متحرک در کنج از خانه هایشان جا خوش کرده اند.

با وجود این اما طالبان بارها در بیانیه های مختلف بیان کردند که زنان در امارت اسلامی میتوانند در چارچوب شریعت حضور داشته باشند اما آنان چگونگی این حضور را شرح ندادند.

گفتنیست که اکثریت زنان کابینه حکومت جمهوری نیز با ابراز نگرانی ها بیان داشتند که زنان افغانستان با هزاران موانع اجتماعی و مذهبی مواجه بودند و هر روز قربانی میداد تا به این مرحله رسیده اند. امروز برای این نسل، ناممکن است که دستاورد هایشان نادیده گرفته شود و آنان به عقب بر گردد.